In Memoriam….

Bé Adolfs,

Soms krijg je van die berichten waar je vreselijk van schrikt, en wel zo dat je het de eerste minuten niet eens beseft.
Bé,  ons Bravourlid van het eerste uur is er niet meer.
Op kerstavond is hij in zorgwekkende toestand opgenomen in het ziekenhuis, na een aantal zorgelijke dagen, stabiel maar zorgwekkend. En dan op 3 januari het bericht van zijn overlijden.
Bé was het boegbeeld van ons koor, met zijn forse postuur en zijn doorleefde kop, en in gezelschap van zijn grote trom trok hij vaak de aandacht van het publiek naar zich toe.
Ongeëvenaard was zijn vertolking van het lied over “Bolle Dries”. Vele mensen maakte hij blij en toverde altijd bij iedereen een glimlach op het gezicht als hij het regeltje, “dansen kon-ie als een jopper”  zong, en daarbij een wat onbeholpen dansje maakte. Hij zong niet over Bolle Dries , hij WAS Bolle Dries.
Vanaf het begin heeft hij de maat geslagen bij alle liederen die wij zingen.
Ook als mens was hij geliefd, hij wist veel van het reilen en zeilen van de Woerdenaren, elke week had hij wel een nieuwtje, en was altijd begaan met het lief en leed van alle koorleden.
Ook zijn afkomst verloochende hij niet, zijn roots lagen in Drenthe, in Norg. Tijdens onze vele busreizen kwam altijd wel “ het peerd van ome Loeks ” voorbij,  direct gevolgd door “ Ain boer wol noar zien noaber tou ”.
Nu moeten wij door zonder Bé, dat is zwaar…wij wensen Nel veel sterkte en kracht toe om dit verlies te dragen….

�" Als ie dood is en vergeten, komt er op zijn graf te staan,
  Hier ligt Bolle Dries begraven, meisjes denk er nog ‘ns aan.
  Denk dan nog eens aan die dagen die zo lang geleden zijn,
  Hoe of jullie altijd zongen van die kietel kapitein………"

Lieve Bé wij vergeten jou nooit…..
Je leeft voort in onze harten…
Rust zacht….

Als u een condoleance achter wilt laten